Hakken aan, naar de rand, armen wijd en gaan…

Wat zijn wij toch wonderlijk. Want waarom grijpen we met name de wisseling van het jaar aan om het oude los te laten en met iets nieuws te beginnen? Om opnieuw te kijken naar hoe het was, hoe het zal zijn, om iets te doen wat niemand ooit begon, om onszelf te overwinnen, zelfs al is het met kleine dingen… Waarom zouden we dat niet elke dag doen?

Een jaar in laddertjes

At the end was de jaarwisseling letterlijk gewoon alleen de zaterdag die op een zondag overging. Geen idee hoe dat bij jou is, maar als ik een jaar voor me zie, zie ik twaalf laddertjes naast elkaar staan. Ieder laddertje heeft circa dertig sporten. Het linker laddertje is Januari en het meest rechter laddertje is December. 9 april, mijn verjaardag, zie ik dus als op 1/3 hoogte van het vierde laddertje. Aan het einde van het jaar gebruik ik dus de laatste sport rechtsboven als springplank een nieuw jaar in. Dat zorgt ervoor dat ik rond die tijd me ga afvragen in welk diepe ik het nieuwe jaar ga springen. Of ik wel aan het doen ben wat ik te doen heb. Loop ik strak mijn pad of moet ik ergens aanpassingen maken? En, he getver, nee he… als ik een kleine “ja” voel… een onderbuikgevoel dat er iets anders moet, dan probeer ik de moed te verzamelen om te gaan luisteren en naar mijn hart te handelen.

Limiting beliefs

Moed moet, heb ik ooit eerder geschreven. Maar poh, wat is er ook een weerstand om te veranderen. “Flux is the natural state”, zo’n bekende Pinterest-quote, alles is verandering, de natuur, de temperatuur van de douche, emoties… en waar, want zelfs al zit je stil, dan nog verandert alles in je, elke cel, elke seconde. En toch heeft de mind een enorme hekel aan verandering. Want verandering kan nog wel eens verlies van controle betekenen. En laat dat nou net hetgeen zijn wat ons besturingssysteem het liefste doet: de controle behouden. En dat levert dus een gevecht in jezelf op. “Ik kan het niet”, “Het gaat me toch niet lukken”, “Wie zit er nou op mij te wachten?”… het zijn maar enkele van hele vele ‘limiting beliefs’, die voor stroop in je systeem zorgen, waardoor alles trager wordt.

Kleine aanmoediging

Maar wat anders houd ons tegen dan alleen onszelf? Laten we gewoon over de rand springen, het diepe in, om met iets te beginnen, groot of klein, dichter onze dromen tegemoet. Vandaar een kleine aanmoediging in postervorm vanuit ons, om elke nacht van 2017 te zien als een afsprong en elke ochtend als een vleugelslag dichter bij je doelen.

Vergeet het brave. Wilde overgave. Aan het leven zelf. Hakken aan, naar de rand, armen wijd en gaan… Come to the edge, I said.

Come to the edge - Unicorns United

 

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Reageer

Navigate