Hoe vind ik een man in het park? – deel 2

Een zwerftocht door het park, zoekende naar de ware… Tessa is ervan overtuigd dat ik aan de man moet. Ik vind het zelf niet zo nodig, maar ja, wat weet ik ervan. Dus oké. Nu zijn een datingsite en eindeloos tinderen natuurlijk het meest voor de hand liggend, qua actie ondernemen. Maar sinds vorige maand maak ik van het park voor mijn deur een romantisch zoekgebied. Wel zo makkelijk, aangezien ik daar toch al veel wandel, speel en wacht (niet per se op de ware) met mijn Engelse bulldogpup Tut. Let’s find love. Hier deel 2 van het verloop van mijn mannenjacht.

Hoe vind ik een man in het park deel 2 - Unicorns UnitedIn geen grasvelden of wegen

Het begon vorige maand goed met een ontmoeting met een mopshondman. Waarschijnlijk ben ik dan nu wat naïef, maar ik ben er toch wel vanuit gegaan dat als je de potentiële ware op een zondagochtend om 10 uur tegen bent gekomen, je hem de week daarna weer om dezelfde tijd ziet. Maar ik ken de regels van de 21e eeuw niet of hij is niet zo heel erg ‘into me’. De wannabe ware met leuke hond was de zondag na die eerste zondag in geen velden of wegen te bekennen. Stond ik daar stipt op tijd met mijn goede gedrag en haar in de krul. Nergens. Niks.

Ontstoken pruim

Gelukkig ligt het park deze maand vol nieuwe kansen. Een lange, vrolijke Aziatische jongen (lees: man) is weg van Tut. Hij heeft zelf een wat oudere, merkloze pup. Ze snuffelen en scharrelen. Als ze willen gaan spelen, vertel ik dat dat niet kan, omdat Tut een ontsteking heeft in zijn rug. Vervolgens vertelt hij vrolijk over de ontstoken pruim van zijn hond. Ja, er gaat niks boven een goed gespreksonderwerp…

Terwijl de jongen met Tut speelt en hem steeds fantastischer vindt, probeer ik uit te vinden wat voor soort hond hij heeft. Ze heeft een overdreven lang lijf, dus dat moet een stukje teckel of basset zijn. Helaas kan hij het niet bevestigen, want hij heeft geen idee welke delen er in zijn hond zitten. Waarschijnlijk wel een – hij noemt een hondenras – en als ik vragend kijk, zegt hij dat Queen Elizabeth zo’n hond heeft. Eh… of ik het dan wel weet. En de hond heeft een beetje spleetogen. “Zeker van zo’n Japanse Akita?” vraag ik. “Nee, die ogen heeft hij van mij”, antwoordt hij bijdehand. Ja, inkoppertje. Nu maar hopen dat ik niet op mijn hond ga lijken.

Hoe vind ik een man in het park deel 2 - Unicorns UnitedZin om te chillen

Af en toe denk ik dat Tut wegdroomt bij het idee van een ware voor mij met een prachtige teef. Zo eentje waar hij heel de dag op kan rijden en die lekkere brokjestaarten voor hem bakt. Op die momenten zit hij onverstoorbaar voor zich uit te staren en is hij niet mee te krijgen.

Het duurde vorige week dan ook even voor ik het park uit was. Direct word ik aangesproken door een jongen. Hij zat al een poos naar me te kijken en hij vindt mijn gezicht zo mooi. Hij nodigt me uit om te gaan chillen op het parkbankje en hij wil me ook wel verwennen, als ik begreep wat hij bedoelde.

Ik begreep het, maar nee. Dus wil ik zeggen: “Bedankt, maar ik moet door. Doei.” Maar helaas. Tut is weer gaan zitten en gaat met geen mogelijkheid meer mee. Dus die gast gaat rustig door en vraagt mijn nummer, biedt zijn nummer aan, vraagt waar ik woon enzovoort. Tess, dit hoeft toch niet? Gelukkig is Tut op zijn jonge leeftijd al aardig verwend, dus toen ik in mijn tas ging rommelen en met een zakje kraakte, stond hij op. Lang leve lekkers.

Hoe vind ik een man in het park deel 2 - Unicorns UnitedWasbordenparade

Sinds vorige week heb ik een bootcampveld praktisch voor mijn deur. Recht voor me in het park. Toen ik net naar buiten ging voor een uitlaatsessie, hoorde ik er harde muziek vandaan komen. En wat zag mijn oog: een flinke groep mannen met ontbloot bovenlijf, sixpacks waar je u tegen zegt en armen opgebouwd uit kabels. Deze mannen sprongen over toestellen alsof het niks was en konden zich à la So You Think You Can Dance aan hun armen horizontaal aan een rek omhoog houden en dan door de lucht lopen. Snap je? Ik heb me even staan vergapen aan de flexibele spierbundels. Ik moest wel, want ook hier ging Tut weer zitten. Braaf, Tut! Maar nee, dat is toch ook niet echt iets voor mij. En dan ga ik er voor het gemak maar van uit dat ik ook niet geheel in hun gestroomlijnde straatje pas.

Ik sluit deze maand dus weer niet af met een vaste, stabiele relatie met de ware. Zal je zien dat ik van de week in de AH ineens oog in weer onopgemaakt oog sta met de ware van vorige maand. En dan vraagt hij of ik toevallig die ene ware uit het park ben en of ik wat wil gaan drinken met hem. Nou, daar moet ik dan eens goed over nadenken. Eerst kijken wat er nog meer gebeurt volgende maand!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Reageer

Navigate