Hoe vind ik een man in het park? – deel 7

Tessa blijft positief. Na een half jaar ploeteren met mijn hart en ogen open, geeft ze het nog niet op. Het park voor mijn deur blijft dus mijn romantisch zoekgebied. Net zo lang tot ik hand in hand met de ware naar huis loop. Gelukkig is 2017 een jaar vol nieuwe kansen, dus maak ik me weer klaar voor urenlang iedere man aanklampen, mijn beste kant laten zien in de stromende regen en de buit binnenhalen. Dit alles natuurlijk onder begeleiding van mijn grote kwispelende liefde Tut. Let’s find love.

Hoe vind ik een man in het park deel 7 - Unicorns UnitedTuig

Na een flinke evaluatie heb ik de conclusie getrokken dat ik mijn modderige jogging, afgetrapte sneakers en make-up-loze sprankelende gezicht in moet wisselen voor een ‘perfecte, nonchalante, zogenaamd zo uit de kast getrokken’-look. Dit combineer ik dan met het goede voornemen van Tessa voor mij om mijn hart toch meer open te stellen. Maar als ik door een ringetje te halen moet zijn, moet Tut dat natuurlijk ook. We waren dan ook als een kind en pup zo blij toen de pakjesman op de deur klopte met het uit Amerika overgevlogen tuig met pizzapuntenprint en de bijpassende riem met donutprint. Bijpassend op de manier dat je zo een hele maaltijd bij elkaar hebt. Dit passion– en fashionstatement zorgden ervoor dat we afgelopen week in stijl de groene vlaktes doorploeterden en stralend de grote hopen kak ontweken.

Hoe vind ik een man in het park deel 7 - Unicorns UnitedMotoriekmissers

Op een rustige eind van de ochtend loop ik met Tut en een oppashondje door het park. Nou ja, ik ren, klets tegen de hondjes en vertoon niet normaal volwassen gedrag. Omdat ik er van overtuigd ben dat er niemand anders in het park loopt, heb ik de conclusie getrokken dat ik volledig mezelf kan zijn. Ik gooi balletjes en ren er zelf achteraan. Gooi balletjes naar links en juich heel hard als ze dan aan de rechterkant tegen een lantaarnpaal komen. Roep te hard naar de beestjes dat het zo gezellig is. En dans als een van de twee de bal vangt. Maar natuurlijk ben ik niet alleen. Een man staat naar me te kijken. Hij is niet leuk, maar ook niet niet-leuk. Hij vraagt of er iets met mijn motoriek aan de hand is, want hij heeft het idee dat als ik de bal naar links gooi, hij aan de rechterkant terecht komt. Ik vertel hem dat motoriek een overschat iets is en het verrassingseffect bij mij veel groter is. Hij bukt vervolgens overdreven als ik weer een bal wil gooien. We kletsen nog even gezellig voor hij zegt dat hij naar huis gaat om een helm te halen, omdat hij het toch iets te gevaarlijk vindt zo.

Hoe vind ik een man in het park deel 7 - Unicorns UnitedIn de tachtig

Rustig aan de wandel en kletsend met Tess aan de telefoon, neemt Tut ineens een sprint en begint tegen iemand op te springen. Tess houdt gelijk haar mond, want door mijn ‘Tut! Nee! Niet springen! Kom hier aso! Sorry, meneer. Nee niet nog een keer!’-geschreeuw, weet ze dat ik even afgeleid ben. Maar Tess kan niet lang haar mond houden, dus begint ze gelijk te vragen of het de ware is. En of hij leuk is. En of het de ware is. Niet wetend dat Tut op dat moment met volle kracht tegen een meneer van rond de tachtig aan het aanspringen is om wat extra aandacht te krijgen. De broek van de man is vies, maar hij staat nog en na een welgemeend excuses-verhaal van mij zegt hij dat het niet erg is. Tess komt niet meer bij en ik besluit ter plekke dat mijn volgende hond een volledig afgerichte, goed luisterende bordercollie is.

Hoe vind ik een man in het park deel 7 - Unicorns UnitedPissen en pikken

Inmiddels snoepen de dagen steeds een minuutje van de lange nachten, dus heb ik steeds meer tijd voor mijn zoektocht. Tenminste, als Tut zich gedraagt. De kleine klootzak heeft tegen twee mannen zijn poot opgetild en hun broek onder geplast. Dit werd me niet in dank afgenomen, dus er waren alleen vonken van woede. Daarnaast trekt mijn blaffende schatje alle aandacht naar zich toe door ballen te pikken van andere honden en dan weg te rennen, zodat hij niet meer te pakken te krijgen is. Ik ben dan vervolgens een uur bezig hem te pakken te krijgen en ren op een gegeven moment zelfs scheldend achter hem aan (regel 1 op de puppycursus: ren nooit achter je hond aan). Twee dagen na zo’n frustrerend uur loop ik met m’n buurhond door het park en kom iemand tegen met een Engelse Bulldog. Uiteraard moet ik gelijk vertellen dat dit (buurhond) niet mijn hond is maar dat ik zelf een bulletje heb. Gelijk zegt hij streng: “o zag ik jou van de week boos achter je hond aanrennen? Moet je nooit doen, dan denkt hij dat het een spelletje is”. Tss betweter. Ik loop door. Gelukkig weet ik dat ik volgende keer een volledig afgerichte, goed luisterende bordercollie neem.

Beet voor de bull

Tut heeft inmiddels wel beet. Het Franse Bulletje van een paar deuren verder loopt regelmatig weg van huis en staat dan bij mij voor de deur. Ik laat haar binnen, want ik vind dat de buurman beter op moet letten en heb daarom geen zin om haar steeds terug te brengen. Daarnaast is het bijna mishandeling om de twee al tijdens de romantische begroeting weer uit elkaar te halen. Na een flinke speelsessie appt de buurman of zijn hondje bij mij is. Het is een leuke man, maar niet mijn type en zolang ik geen man ben, ben ik ook niet zijn type. Ik wil terugtypen dat ik niet weet waar ze is, zodat hij eerst een uur flink kan gaan zoeken. Maar al snel smeltend app ik toch maar terug dat zijn hondje bij mij is en dat ze nog even blijft. Ik kijk hoe ze romantisch tegen elkaar aanliggen en in elkaars gezicht boeren. I waf you… burp.

Hoe vind ik een man in het park deel 7 - Unicorns United

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Reageer

Navigate