Shinrin-yoku: badderen in het bos

Het Japanse Shinrin-yoku, beter bekend als forest bathing of bosbaden, geniet steeds meer bekendheid in ons nuchtere land. In bad in een bos? Nee, niet echt. Maar anders dan een stevige boswandeling, dompel je je onder in de natuur door je pas te vertragen en alle zintuigen open te zetten. Je beleeft het bos bewust. Esther en ik gaven ons op voor een workshop Shinrin-yoku bij Natascha Boudewijn, die de eerste Shinrin-yoku Academie van Nederland oprichtte. We dronken bosthee, praatten met bomen en werden gekust door de regen.

Natascha leerden we een paar jaar geleden kennen. Goed kennen we haar niet, maar de ontmoetingen waren altijd bijzonder prettig, dus als zij de workshop zou geven, dan durfden we wel. Dan durfden we uit onze comfortzone te stappen en de natuur in en aan te gaan.

Het kleine Shinrin-yoku boek Natascha Boudewijn - Unicorns United
Natascha Boudewijn, gefotografeerd door Ling Khor

Raveteven

Op woensdagochtend moesten we ons om kwart over negen melden in Wassenaar. We waren verzocht echt op tijd te zijn, want Natascha zou haar telefoon na die tijd uit zetten. Eerst nog even drie kinderen naar drie verschillende kinderdagverblijven brengen. Hop, gedropt en door! Esther haar Waze gaf aan dat we om dertien over negen aan zouden komen. Oef, geen speling dus. Als een stel opgefokte raveteven gingen we en route. We drukten vrachtwagens van de weg, smeerden bij een rood stoplicht nog even een klodder foundation op de konen en ontbeten met een achtergebleven boterhamkorst van dochterlief. En natuurlijk kwam de regen met bakken uit de hemel. Want, “dat hebben wij weer!”. Tijdens deze rit nam de Opel Meriva definitief afscheid van haar degelijke imago. Haar toerenteller stond in het rood en haar banden lieten rubber achter op het asfalt. Maar, we waren op tijd! Twee minuten voor de start van de workshop scheurden we het parkeerterrein van Landgoed De Horsten op.

Stadstrutjes

Een groepje dames stond te wachten. Allemaal sportief gekleed, met gepaste regenkledij in kekke kleurtjes, een Vrijbuiter rugzak en stevige stappers. Tijdens het parkeren kreeg ik een lachstuip, van de spanning. Een nerveus lachje. “Es, ik kan dit niet. We gaan met gierende gympen weer naar huis.” Wat voelden we ons stadstrutjes met onze Nike Air Maxen, handtassen van Fabienne Chapot en Calvin Klein en manteljas. Tel daarbij op dat Esther haar strandhanddoek (omgedoopt tot boshanddoek) niet in haar crossbodytas paste en ik met een gebreide trui de regen in moest. Gelukkig vond ik nog een oud regenjack maatje S in de achterbak. Paste heel goed, 15 jaar geleden. Natascha liep op ons af en zag er – zoals altijd – prachtig uit. We stelden ons voor aan het groepje dames en plots knalde er nog een Fiat Panda het parkeerterrein op, zowaar nog ruiger dan wij zojuist onze intrede hadden gedaan. Kwart over negen. Precies op tijd! De groep was compleet.

Kisses from heaven

Natascha nam ons mee het bos in en vertelde dat het een individuele wandeling zou worden van ongeveer twee-en-een-half uur. We vroegen het bos om toestemming om daar te mogen zijn en om bescherming, tegen bijvoorbeeld teken en enge mannen. Ze vroeg ons de capuchons af te zetten zodat we ons niet konden afsluiten voor het bos. En ze vertelde dat regen eigenlijk ‘kisses from heaven’ zijn. Wel echte natte kussen die, in tegenstelling tot die van je oudtante, eigenlijk toch best heel prettig waren.

Shinrin-yoku - Natascha Boudewijn - Unicorns United
Natascha Boudewijn, gefotografeerd door Ling Khor

Praten met bomen

We begonnen de wandeling in traag tempo en kregen om de zoveel tijd een opdracht. Natascha vroeg ons om te kijken naar alles wat beweegt, te luisteren naar de geluiden van het bos, te voelen aan de bladeren van het bos, bewust te zijn van de grond onder onze voeten, de geuren van het bos te ruiken, en het bos zelfs te proeven in de vorm van een door Natascha zelf gemaakte bosthee. Alle zintuigen werden maximaal open gezet.

We hebben in stilte gewandeld, een reflectiepad gelopen, geleerd dat eiken de koningen en beuken de koninginnen van het bos zijn en hebben afscheid genomen van beperkende gedachten, zoals dat praten met bomen niet kan. Dat kan dus wel.

Mind versus gevoel

Geloof je het niet? Ervaar het dan zelf en durf afstand te nemen van afwijzende gedachten over datgene wat je niet kent. Het is je mind die tegen je praat, terwijl je ook moet leren vertrouwen op je gevoel. Durf te voelen, het bos helpt je een handje. En al is jouw boom niet zo spraakzaam, de natuur brengt je sowieso veel moois. Bomen en planten hebben een stress verlagende werking en activeren een geluksstofje in je lichaam. Oh ja, en ze reinigen ook nog even de lucht voor je. Wat een knapperds zijn het toch!

Boek een workshop of koop het boek

Laat ik het zo zeggen: in alle oppervlakkigheid reden we van Rotterdam naar Wassenaar, in alle openheid van Wassenaar naar Rotterdam. Het was – in enorm drukke tijden – echt een cadeautje aan onszelf.

Ook zin om in het bos te badderen? Geef je dan op voor een workshop bij de Shinrin-yoku academie en/of bestel Het kleine Shinrin-yoku boek.

Het kleine Shinrin-yoku boek Natascha Boudewijn - Unicorns United
Ling Khor

Reageer

Navigate